ΜΕΡΟΣ Α΄
Καθημερινά αγοράζουμε και καταναλώνουμε προϊόντα και υπηρεσίες. Πόσο ενημερωμένοι είμαστε όμως για όλα αυτά που αποτελούν μέρος της καθημερινότητάς μας;
Ας ξεκινήσουμε με την έννοια του προϊόντος. Τι είναι λοιπόν «προϊόν»;
«Προϊόν» θεωρείται κάθε κινητό πράγμα ακόμα κι αν είναι ενσωματωμένο ως συστατικό σε άλλο κινητό ή ακίνητο. Προϊόντα θεωρούνται επίσης οι φυσικές δυνάμεις, ιδίως το ηλεκτρικό ρεύμα και η θερμότητα καθώς και οι πρώτες ύλες της γεωργίας και τα προϊόντα του κυνηγιού.
Μια ιδιαίτερη κατηγορία προϊόντων είναι τα τρόφιμα για τα οποία υπάρχει επιπλέον νομοθετική ρύθμιση που αφορά στην παραγωγή και διάθεση τους.
Ο καταναλωτής μπορεί να αποφύγει πολλά προβλήματα στις αγορές του όταν εξετάζει με λεπτομέρεια και προσοχή όλα όσα αφορούν το προϊόν και επιλέγει με βάση τις σωστές πληροφορίες. Ειδικά όταν πρόκειται για μεγάλη αγορά, όπως ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής, ένα κινητό τηλέφωνο, μια τηλεόραση, τα οποία αποτελούν μια επένδυση τα παραπάνω στοιχεία αποκτούν μεγαλύτερη σημασία.
Υπάρχουν πέντε κανόνες για σωστές αγορές:
1. Γνώση του αντικειμένου: Οτιδήποτε κι αν αγοράζουμε πρέπει πρώτα να μάθουμε όσα περισσότερα μπορούμε για το προϊόν πριν κάνουμε την αγορά. Όταν μάλιστα απαιτούνται κάποιες εξειδικευμένες γνώσεις πρέπει να ρωτάμε έναν ειδικό. Οι πωλητές των καταστημάτων μπορεί να είναι χρήσιμοι αλλά καλό είναι ο καταναλωτής να μην περιορίζεται μόνο στο να ακούει τη δική τους γνώμη διότι σκοπός τους είναι η πώληση.
2. Αποφυγή υπερβολικών δαπανών: Δε θα πρέπει να αγοράζουμε κάτι εάν δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα. Εάν αυτό σημαίνει ότι έχει κι άλλες ανάγκες ή πρέπει να δανειστεί χρήματα, τότε θα πρέπει να σκεφθεί την αγορά πολύ σοβαρά και να επιλέξει ό,τι χρειάζεται περισσότερο και ό,τι είναι πιο εύκολο να αποπληρώσει.
3. Έρευνα αγοράς: Δεν είναι λίγες οι φορές που βρίσκουμε το ίδιο ακριβώς προϊόν σε πολύ καλύτερη τιμή σε κάποιο άλλο κατάστημα. Επομένως πρέπει να ρωτάμε και να συγκρίνουμε τιμές σε διαφορετικά καταστήματα πριν καταλήξουμε σε αγορά. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στις αγορές από απόσταση ( μέσω περιοδικών ή διαδικτύου).
4. Προσοχή σε πρακτικά ζητήματα: Εάν αγοράζουμε κάτι που έχει μεγάλη αξία και θελήσει να το πουλήσει αργότερα καλό θα είναι να ρωτάμε και την αξία μεταπώλησης (π.χ. ένα αυτοκίνητο). Μπορούμε να συμβουλευτούμε εφημερίδες ή περιοδικά που δημοσιεύουν πωλήσεις – αγορές ειδών. Πρέπει να κρατάμε την απόδειξη αγοράς γιατί είναι το μόνο στοιχείο που αποδεικνύει την αγορά. Να μην ξεχνάμε να φροντίζουμε και για τα άλλα έγγραφα αγοράς, ειδικά τις εγγυήσεις, εξετάζοντας τόσο αυτές όσο και την πολιτική επιστροφών του καταστήματος, όπως και πληροφορίες σχετικά με την επισκευή του προϊόντος.
5. Είναι σωστή επιλογή; Τελευταίος αλλά βασικός κανόνας είναι να αναρωτηθούμε, πριν προβούμε στην αγορά, εάν κάνουμε τη σωστή επιλογή. Είναι κάτι απαραίτητο τελικά; Θα το χρησιμοποιήσουμε και για πόσο χρονικό διάστημα. Αν θέλουμε για παράδειγμα να μάθουμε πιάνο, θα πρέπει να αγοράσουμε και το πιάνο ή για ένα χρονικό διάστημα να κάνουμε μαθήματα κι ύστερα το επανεξετάζουμε το θέμα;
Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2008
ΑΓΟΡΕΣ ΜΕΣΩ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ
Οι καταναλωτές δείχνουν την προτίμησή τους για αγορές από τα ηλεκτρονικά καταστήματα όλο και περισσότερο.
Είναι ένας τρόπος αγορών που παρουσιάζει αρκετά πλεονεκτήματα, κρύβει όμως και αρκετές παγίδες που προκύπτουν από το γεγονός ότι είναι πώληση από απόσταση και επιπλέον το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο εν είναι επαρκές.
Ο καταναλωτής οφείλει να είναι πολύ καλά πληροφορημένος πριν κάνει κλικ στο πλήκτρο PAY NOW( πληρώστε τώρα), προκειμένου να προστατευθεί από κάθε είδους παγίδα. Το σημαντικότερο είναι να επιλέγει προσεκτικά τα sites από τα οποία αγοράζει.
Συγκεκριμένα πρέπει να προσέχει τα εξής:
ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ:
Ο καταναλωτής πρέπει να γνωρίζει με ποιόν συναλλάσσεται. Γι’ αυτό συνιστάται να ψάχνει το site της εταιρίας για περισσότερες πληροφορίες, ώστε να βεβαιωθεί ότι, το site δείχνει επακριβώς το είδος της επιχείρησης, την έδρα της, σημειώνοντας παράλληλα τα στοιχεία για να μπορεί να επικοινωνήσει. Όσο περισσότερα στοιχεία για επικοινωνία έχει το site τόσο πιο αξιόπιστη είναι η εταιρία.
Πρέπει να βεβαιωθεί ότι έχει όλες τις πληροφορίες για το προϊόν, την τιμή του και το νόμισμα με το οποίο θα γίνει η πληρωμή.
Να προσέξει εάν υπάρχουν επιπλέον έξοδα, όπως αποστολής, φόροι, δασμοί.
Να ελέγξει εάν υπάρχουν τυχόν περιορισμοί ή απαγορεύσεις όσον αφορά την πώληση και να μελετήσει την πολιτική επιστροφών της εταιρίας.
Να διαβάζει τι περιγράφει το site για τους τρόπους πληρωμής και για την ασφάλειά τους.
Τέλος, να εξακριβώσει τον χρόνο παράδοσης του προϊόντος από την ημέρα της παραγγελίας του.
ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗ:
Ο καταναλωτής θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να εκτυπώσει ή να «σώσει» στον υπολογιστή του τη συναλλαγή που πραγματοποίησε.
Να βεβαιώνεται ότι υπάρχουν εγγυήσεις που προστατεύουν τις πληροφορίες που στέλνει στο διαδίκτυο για την πληρωμή και να ελέγχει επίσης, εάν το browser είναι ασφαλές και αποκρύπτει τα προσωπικά και τα οικονομικά του στοιχεία. Για παράδειγμα, να αναζητήσει το σύμβολο ενός κλειστού λουκέτου στο κάτω δεξιά τμήμα της οθόνης (το οποίο δηλώνει ότι ο συνομιλητής χρησιμοποιεί ασφαλές σύστημα επικοινωνίας), ή καλύτερα να βλέπεις την οθόνη και το σήμα του ψηφιακού πιστοποιητικού, δηλαδή της ηλεκτρονικής ταυτότητας που εκδίδεται από μια αναγνωρισμένη εγγυήτρια επιχείρηση (π.χ. VeriSign), και το οποίο εγγυάται ότι ο συναλλασσόμενος είναι αυτός που δηλώνει, ώστε να μπορεί ο καταναλωτής να τον ελέγξει. Επίσης, να αναζητήσει πληροφορίες που δηλώνουν ότι τα προσωπικά του στοιχεία αποκρύπτονται (δήλωση συμμόρφωσης προς τη σχετική νομοθεσία) ή εάν η διεύθυνση του website αρχίζει με «https:».
Να ενημερώνεται για την πολιτική της εταιρίας όσον αφορά τα προσωπικά δεδομένα.
Να κάνει υπομονή και να περιμένει να ολοκληρωθεί η παραγγελία. Εάν ξαναπιέσει το πλήκτρο κατά την διαδικασία, ελλοχεύει ο κίνδυνος να πληρώσει δύο φορές.
Θα πρέπει να δίδεται η δυνατότητα στον καταναλωτή να μπορεί να κάνει «opt out», που σημαίνει να ξαναπάρει πίσω τα προσωπικά του δεδομένα.
Οφείλει να εκτυπώσει και να κρατήσει την πολιτική επιστροφών, η οποία πρέπει να επεξηγεί τον τρόπο επιστροφής ενός προϊόντος, την επιστροφή χρημάτων ή μίας αλλαγής.
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ:
Ο καταναλωτής πρέπει να θυμάται ότι, έχει τα ίδια δικαιώματα όταν αγοράζει μέσω διαδικτύου ή από ένα κατάστημα στην αγορά. Εάν αγοράσει κάτι το οποίο είναι ελαττωματικό ή δεν είναι ίδιο με την περιγραφή, ο έμπορος που του το πούλησε πρέπει να του λύσει το πρόβλημα.
Να κρατάει όλα τα στοιχεία της αγοράς του, σε ποιόν θα πρέπει να τηλεφωνήσει, να γράψει επιστολή, ή να στείλει e–mail με τα παράπονα ή τα προβλήματά του.
Να κρατάει επίσης ένα αντίγραφο των όρων και προϋποθέσεων.
Τέλος, να παρακολουθεί κανονικά το e–mail του μετά την αγορά ενός προϊόντος από το διαδίκτυο. Ο έμπορος μπορεί να του στείλει ενδιαφέρουσες πληροφορίες για αυτό που αγόρασε.
ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ:
Σύμφωνα με την νομοθεσία της Ε.Ε., ο καταναλωτής μπορεί να ακυρώσει μια υπηρεσία ή να επιστρέψει ένα προϊόν μέσα σε ένα ορισμένο χρονικό διάστημα. Αυτό είναι γνωστό ως «cooling – off period» και είναι κανονικά επτά ημέρες από την ημερομηνία αγοράς.
Εάν αποφασίσει να κάνει επιστροφή, θα πρέπει να πληρώσει ο ίδιος τα έξοδα αποστολής.
Εάν το προϊόν κατά την παραλαβή είναι σπασμένο, ο καταναλωτής πρέπει να κάνει μια διαμαρτυρία αμέσως. Η εταιρία είναι υποχρεωμένη να του λύσει το πρόβλημα. Εάν δεν το κάνει, τότε υποβάλλει διαμαρτυρία στην τοπική οργάνωση προστασίας καταναλωτών.
Εάν το προϊόν ή η υπηρεσία που έχει πληρώσει δεν του αποστέλλεται ή δεν εκτελείται, δικαιούται την επιστροφή των χρημάτων του.
Είναι ένας τρόπος αγορών που παρουσιάζει αρκετά πλεονεκτήματα, κρύβει όμως και αρκετές παγίδες που προκύπτουν από το γεγονός ότι είναι πώληση από απόσταση και επιπλέον το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο εν είναι επαρκές.
Ο καταναλωτής οφείλει να είναι πολύ καλά πληροφορημένος πριν κάνει κλικ στο πλήκτρο PAY NOW( πληρώστε τώρα), προκειμένου να προστατευθεί από κάθε είδους παγίδα. Το σημαντικότερο είναι να επιλέγει προσεκτικά τα sites από τα οποία αγοράζει.
Συγκεκριμένα πρέπει να προσέχει τα εξής:
ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ:
Ο καταναλωτής πρέπει να γνωρίζει με ποιόν συναλλάσσεται. Γι’ αυτό συνιστάται να ψάχνει το site της εταιρίας για περισσότερες πληροφορίες, ώστε να βεβαιωθεί ότι, το site δείχνει επακριβώς το είδος της επιχείρησης, την έδρα της, σημειώνοντας παράλληλα τα στοιχεία για να μπορεί να επικοινωνήσει. Όσο περισσότερα στοιχεία για επικοινωνία έχει το site τόσο πιο αξιόπιστη είναι η εταιρία.
Πρέπει να βεβαιωθεί ότι έχει όλες τις πληροφορίες για το προϊόν, την τιμή του και το νόμισμα με το οποίο θα γίνει η πληρωμή.
Να προσέξει εάν υπάρχουν επιπλέον έξοδα, όπως αποστολής, φόροι, δασμοί.
Να ελέγξει εάν υπάρχουν τυχόν περιορισμοί ή απαγορεύσεις όσον αφορά την πώληση και να μελετήσει την πολιτική επιστροφών της εταιρίας.
Να διαβάζει τι περιγράφει το site για τους τρόπους πληρωμής και για την ασφάλειά τους.
Τέλος, να εξακριβώσει τον χρόνο παράδοσης του προϊόντος από την ημέρα της παραγγελίας του.
ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗ:
Ο καταναλωτής θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να εκτυπώσει ή να «σώσει» στον υπολογιστή του τη συναλλαγή που πραγματοποίησε.
Να βεβαιώνεται ότι υπάρχουν εγγυήσεις που προστατεύουν τις πληροφορίες που στέλνει στο διαδίκτυο για την πληρωμή και να ελέγχει επίσης, εάν το browser είναι ασφαλές και αποκρύπτει τα προσωπικά και τα οικονομικά του στοιχεία. Για παράδειγμα, να αναζητήσει το σύμβολο ενός κλειστού λουκέτου στο κάτω δεξιά τμήμα της οθόνης (το οποίο δηλώνει ότι ο συνομιλητής χρησιμοποιεί ασφαλές σύστημα επικοινωνίας), ή καλύτερα να βλέπεις την οθόνη και το σήμα του ψηφιακού πιστοποιητικού, δηλαδή της ηλεκτρονικής ταυτότητας που εκδίδεται από μια αναγνωρισμένη εγγυήτρια επιχείρηση (π.χ. VeriSign), και το οποίο εγγυάται ότι ο συναλλασσόμενος είναι αυτός που δηλώνει, ώστε να μπορεί ο καταναλωτής να τον ελέγξει. Επίσης, να αναζητήσει πληροφορίες που δηλώνουν ότι τα προσωπικά του στοιχεία αποκρύπτονται (δήλωση συμμόρφωσης προς τη σχετική νομοθεσία) ή εάν η διεύθυνση του website αρχίζει με «https:».
Να ενημερώνεται για την πολιτική της εταιρίας όσον αφορά τα προσωπικά δεδομένα.
Να κάνει υπομονή και να περιμένει να ολοκληρωθεί η παραγγελία. Εάν ξαναπιέσει το πλήκτρο κατά την διαδικασία, ελλοχεύει ο κίνδυνος να πληρώσει δύο φορές.
Θα πρέπει να δίδεται η δυνατότητα στον καταναλωτή να μπορεί να κάνει «opt out», που σημαίνει να ξαναπάρει πίσω τα προσωπικά του δεδομένα.
Οφείλει να εκτυπώσει και να κρατήσει την πολιτική επιστροφών, η οποία πρέπει να επεξηγεί τον τρόπο επιστροφής ενός προϊόντος, την επιστροφή χρημάτων ή μίας αλλαγής.
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ:
Ο καταναλωτής πρέπει να θυμάται ότι, έχει τα ίδια δικαιώματα όταν αγοράζει μέσω διαδικτύου ή από ένα κατάστημα στην αγορά. Εάν αγοράσει κάτι το οποίο είναι ελαττωματικό ή δεν είναι ίδιο με την περιγραφή, ο έμπορος που του το πούλησε πρέπει να του λύσει το πρόβλημα.
Να κρατάει όλα τα στοιχεία της αγοράς του, σε ποιόν θα πρέπει να τηλεφωνήσει, να γράψει επιστολή, ή να στείλει e–mail με τα παράπονα ή τα προβλήματά του.
Να κρατάει επίσης ένα αντίγραφο των όρων και προϋποθέσεων.
Τέλος, να παρακολουθεί κανονικά το e–mail του μετά την αγορά ενός προϊόντος από το διαδίκτυο. Ο έμπορος μπορεί να του στείλει ενδιαφέρουσες πληροφορίες για αυτό που αγόρασε.
ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ:
Σύμφωνα με την νομοθεσία της Ε.Ε., ο καταναλωτής μπορεί να ακυρώσει μια υπηρεσία ή να επιστρέψει ένα προϊόν μέσα σε ένα ορισμένο χρονικό διάστημα. Αυτό είναι γνωστό ως «cooling – off period» και είναι κανονικά επτά ημέρες από την ημερομηνία αγοράς.
Εάν αποφασίσει να κάνει επιστροφή, θα πρέπει να πληρώσει ο ίδιος τα έξοδα αποστολής.
Εάν το προϊόν κατά την παραλαβή είναι σπασμένο, ο καταναλωτής πρέπει να κάνει μια διαμαρτυρία αμέσως. Η εταιρία είναι υποχρεωμένη να του λύσει το πρόβλημα. Εάν δεν το κάνει, τότε υποβάλλει διαμαρτυρία στην τοπική οργάνωση προστασίας καταναλωτών.
Εάν το προϊόν ή η υπηρεσία που έχει πληρώσει δεν του αποστέλλεται ή δεν εκτελείται, δικαιούται την επιστροφή των χρημάτων του.
Κυριακή 3 Αυγούστου 2008
Μεσογειακή Διατροφή
Έκφραση πολιτισμού, ιστορίας και τρόπου ζωής.
Οι διάφορες περιοχές της Μεσογείου διαθέτουν τις δικές τους ιδιαίτερες διατροφικές συνήθειες. Όλες όμως μπορεί να θεωρηθούν παραλλαγές μίας και μόνης οντότητας, της μεσογειακής διατροφής. Πράγματι, οι διατροφικές συνήθειες που συναντώνται σε διάφορες περιοχές της Μεσογείου έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά, τα περισσότερα από τα οποία πηγάζουν από το γεγονός ότι σε όλες το ελαιόλαδο κατέχει κεντρική θέση. Το παρθένο ελαιόλαδο είναι σημαντικό όχι μόνο για την άμεση ευεργετική του επίδραση στην υγεία, αλλά γιατί συνδέεται με τη κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων λαχανικών και οσπρίων, σε σαλάτες ή ως μαγειρευμένη τροφή.Στην ελληνική παραλλαγή της μεσογειακής διατροφής βασίστηκαν οι πρώτες, καθώς και πρόσφατες μελέτες, οι οποίες καταδεικνύουν τα ευεργετικά αποτελέσματα της μεσογειακής διατροφής. Οι μελέτες αυτές αναφέρονται κυρίως σε στοιχεία από τον ελληνικό πληθυσμό.Η παραδοσιακή μεσογειακή διατροφή, και ιδιαίτερα η ελληνική παραλλαγή της, μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει τα ακόλουθα εννέα βασικά χαρακτηριστικά:1. Μεγάλη κατανάλωση ελαιολάδου, μικρή κατανάλωση λιπιδίων ζωικής προέλευσης2. Μεγάλη κατανάλωση οσπρίων3. Μεγάλη κατανάλωση λαχανικών4. Μεγάλη κατανάλωση φρούτων5. Μεγάλη κατανάλωση δημητριακών (κυρίως ψωμί)6. Μικρή κατανάλωση κρέατος και κρετοσκευασμάτων7. Μέτρια κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων8. Μέτρια κατανάλωση οινοπνεύματος (κυρίως κρασί)9. Μέτρια κατανάλωση ψαριώνΣτην παραδοσιακή ελληνική διατροφή, γεύματα όπως οι σούπες και οι σαλάτες περιλαμβάνουν μεγάλες ποσότητες ελαιολάδου, οσπρίων και λαχανικών και συνοδεύονται από μεγάλες ποσότητες ψωμιού ολικής αλέσεως. Η πρόσληψη γάλακτος είναι μέτρια, αλλά η κατανάλωση τυριού και, σε μικρότερο βαθμό, γιαουρτιού είναι υψηλή. Η φέτα προστίθεται συνήθως στις σαλάτες και συνοδεύει τα μαγειρευμένα λαχανικά. Το κρέας, ήταν κάποτε ακριβό και η κατανάλωση του σπάνια. Η κατανάλωση ψαριών ήταν συνάρτηση της απόστασης από τη θάλασσα. Το κρασί καταναλώνεται με μέτρο και σχεδόν πάντοτε κατά τη διάρκεια των γευμάτων. Η μεγάλη κατανάλωση λαχανικών, φρέσκων φρούτων και ειδικότερα η κατανάλωση ελαιολάδου σε συνδυασμό με λαχανικά και όσπρια, μπορεί να προσφέρει σε μεγάλο βαθμό προστασία από ένα μεγάλο φάσμα χρόνιων νοσημάτων.Η διάδοση της ελληνικής παραδοσιακής διατροφής, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, προάγει την υγεία και παράλληλα ωφελεί την εθνική οικονομία και συντελεί στη διατήρηση της πολιτισμικής μας κληρονομιάς. Τα τοπικά τρόφιμα συνιστούν ένα σημαντικό μέσο στη διάχυση του πολιτισμικού στοιχείου μιας χώρας και οι τοπικές μαγειρικές παραδόσεις αντανακλούν την ιστορία, τις παραδόσεις και τον πολιτισμό.
Τα παραπάνω στοιχεία ελήφθησαν από την κ Αντωνία Τριχοπούλου (Εργαστήριο Υγιεινής και Επιδημιολογίας, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών)
Δευτέρα 28 Ιουλίου 2008
ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΚΑΙ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, η Ευρωπαϊκή Ένωση ξεκίνησε σταδιακά το άνοιγμα των αγορών ενέργειας.. Παραδοσιακά, στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τόσο οι ιδιώτες όσο και οι επιχειρήσεις περιορίζονταν από το μονοπώλιο που είχε ο εκάστοτε προμηθευτής φυσικού αερίου ή ηλεκτρισμού. Επιπλέον, οι προμηθευτές αυτοί είχαν το μονοπώλιο σε εθνική ή περιφερειακή κλίμακα και ως εκ τούτου δεν άφηναν κανένα περιθώριο επιλογής στους πελάτες τους. Όπως και με τα αγαθά που κινούνται και πωλούνται ελεύθερα σε όλη την Ε.Ε, έτσι και οι υπηρεσίες εφοδιασμού σε ενέργεια θα μπορούν να προσφέρονται στο εσωτερικό μιας κοινής ευρωπαϊκής αγοράς.
Η πρόσφατη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει ότι από τον Ιούλιο του 2008 ο κάθε καταναλωτής στα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα έχει τη δυνατότητα να συγκρίνει ποιότητες ή τιμές πώλησης για τον εφοδιασμό του σε φυσικό αέριο και ηλεκτρισμό.
Αυτή η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στοχεύει να εξασφαλίσει σε όλους, οικιακούς χρήστες και επιχειρήσεις, ενέργεια ασφαλή, αειφόρο και σε προσιτή τιμή.
Η απελευθέρωση της ενέργειας πρακτικά σημαίνει ότι θα υπάρχουν περισσότεροι προμηθευτές ενέργειας – για την Ελλάδα σημαίνει ότι θα σπάσει το μονοπώλιο της ΔΕΗ-. Επομένως οι καταναλωτές θα έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν την καλύτερη γι’ αυτούς προσφορά. Για παράδειγμα ένα πακέτο μ’ ένα φθηνότερο τιμολόγιο, ευκολίες πληρωμής, δυνατότητα διπλού εφοδιασμού σε ενέργεια.
Όσοι περισσότεροι προμηθευτές υπάρχουν σε μια αγορά τόσο περισσότερες οι δυνατότητες. Αρκεί βέβαια να λειτουργήσει ο ανταγωνισμός και να μην δημιουργηθούν φαινόμενα ολιγοπωλιακής αγοράς. Εάν ο ανταγωνισμός λειτουργήσει τότε ασφαλώς οι τιμές θα κρατηθούν χαμηλά
Οι πολιτικές αυτές δε θα πραγματοποιηθούν πλήρως αν δεν αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο η ενέργεια διανέμεται στους τελικούς χρήστες.
Πόσο κοντά είμαστε στην υλοποίηση μιας τέτοιας πολιτικής ; Το τοπίο δυστυχώς είναι ακόμα θολό τόσο σε ευρωπαϊκό κι ακόμα περισσότερο σε ελληνικό επίπεδο, διότι μόνο ορισμένες χώρες έχουν ήδη ανοίξει την αγορά τους στους οικιακούς χρήστες.
Για όσους επιθυμούν να μάθουν περισσότερα σχετικά με το άνοιγμα των αγορών ενέργειας μπορούν να απευθύνονται στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας ή στις Ενώσεις Καταναλωτών.
Επίσης μπορούν να αναζητήσουν πληροφορίες στις παρακάτω διευθύνσεις στο διαδίκτυο.
Για το ηλεκτρικό ρεύμα:
http: //europa.eu.int/comm./energy/electricity/links/index_ en.htm
Για το φυσικό αέριο:
http: europa.eu.int/comm./energy/gas/links/index_ en.htm
Γεροστεργίου Κατερίνα
Η πρόσφατη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει ότι από τον Ιούλιο του 2008 ο κάθε καταναλωτής στα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα έχει τη δυνατότητα να συγκρίνει ποιότητες ή τιμές πώλησης για τον εφοδιασμό του σε φυσικό αέριο και ηλεκτρισμό.
Αυτή η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στοχεύει να εξασφαλίσει σε όλους, οικιακούς χρήστες και επιχειρήσεις, ενέργεια ασφαλή, αειφόρο και σε προσιτή τιμή.
Η απελευθέρωση της ενέργειας πρακτικά σημαίνει ότι θα υπάρχουν περισσότεροι προμηθευτές ενέργειας – για την Ελλάδα σημαίνει ότι θα σπάσει το μονοπώλιο της ΔΕΗ-. Επομένως οι καταναλωτές θα έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν την καλύτερη γι’ αυτούς προσφορά. Για παράδειγμα ένα πακέτο μ’ ένα φθηνότερο τιμολόγιο, ευκολίες πληρωμής, δυνατότητα διπλού εφοδιασμού σε ενέργεια.
Όσοι περισσότεροι προμηθευτές υπάρχουν σε μια αγορά τόσο περισσότερες οι δυνατότητες. Αρκεί βέβαια να λειτουργήσει ο ανταγωνισμός και να μην δημιουργηθούν φαινόμενα ολιγοπωλιακής αγοράς. Εάν ο ανταγωνισμός λειτουργήσει τότε ασφαλώς οι τιμές θα κρατηθούν χαμηλά
Οι πολιτικές αυτές δε θα πραγματοποιηθούν πλήρως αν δεν αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο η ενέργεια διανέμεται στους τελικούς χρήστες.
Πόσο κοντά είμαστε στην υλοποίηση μιας τέτοιας πολιτικής ; Το τοπίο δυστυχώς είναι ακόμα θολό τόσο σε ευρωπαϊκό κι ακόμα περισσότερο σε ελληνικό επίπεδο, διότι μόνο ορισμένες χώρες έχουν ήδη ανοίξει την αγορά τους στους οικιακούς χρήστες.
Για όσους επιθυμούν να μάθουν περισσότερα σχετικά με το άνοιγμα των αγορών ενέργειας μπορούν να απευθύνονται στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας ή στις Ενώσεις Καταναλωτών.
Επίσης μπορούν να αναζητήσουν πληροφορίες στις παρακάτω διευθύνσεις στο διαδίκτυο.
Για το ηλεκτρικό ρεύμα:
http: //europa.eu.int/comm./energy/electricity/links/index_ en.htm
Για το φυσικό αέριο:
http: europa.eu.int/comm./energy/gas/links/index_ en.htm
Γεροστεργίου Κατερίνα
Κυριακή 20 Ιουλίου 2008
ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣ ΝΑΥΤΙΛΟΜΕΝΟΥΣ
Οι διακοπές άρχισαν κι όλο κάποιο νησάκι θα επισκεφθούμε. Φυσικά για να πάμε στο νησί της επιλογής μας θα πάρουμε το πλοίο κάποιας εταιρίας.
Γνωρίζουμε άραγε ότι τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά; Για να μη βρεθούμε προ εκπλήξεων ας δούμε ποια είναι τα Δικαιώματά μας ως επιβάτες σ’ ένα πλοίο.
Καταρχήν να ξεκινήσουμε από την τιμή των εισιτηρίων που κάνει το ταξίδι μας πανάκριβο φέτος . Αν παρόλα αυτά αντέχει το βαλάντιο μας για τα υπέροχα νησιά μας πρέπει να ξέρουμε ότι:
Η τιμή του εισιτηρίου εξαρτάται
Ø Την ημέρα
Ø Την ώρα.
Ø Την θέση
Ø Από τον τόπο προορισμού και.
Ø Από την Εταιρεία..
Ψάξτε λοιπόν να βρείτε πχ -εισιτήριο Τρίτη και ημερήσιο-, θα σας έρθει φτηνότερο.
Υπολογίστε αν σας συμφέρει να μεταφέρεται το αυτοκίνητο σας ή να νοικιάσετε στο νησί που θα πάτε.
Επιπλέον το ταξίδι σας χωρίς αυτοκίνητο σας βοηθάει να βρείτε πιο εύκολα εισιτήριο και να αλλάξετε και προορισμούς
Σε περίπτωση καθυστέρησης αναχώρησης του πλοίου, δικαιούστε πλήρη κάλυψη των εξόδων διατροφής και διαμονής μέχρις ότου αναχωρήσει το πλοίο. Επίσης μπορείτε να ακυρώσετε το εισιτήριο και να πάρετε πίσω το ποσό που είχατε καταβάλει. Αν η ταλαιπωρία σας ήταν υπερβολική (κατά την διάρκεια καθυστέρησης του πλοίου) μπορείτε να διεκδικήσετε και αποζημίωση.
Εάν δεν ταξιδέψετε και ενημερώσετε έγκαιρα, παίρνετε το 50% της αξίας του εισιτηρίου. Υπεύθυνος για την καταβολή του εισιτηρίου είναι ο ναυτικός πράκτορας.
Εάν δεν ταξιδέψετε λόγω δική σας ευθύνης, χάνετε το εισιτήριο.
Οι όροι που αναφέρονται στο εισιτήριο καθώς και στην απόδειξη μεταφοράς οχήματος πρέπει να είναι εγκεκριμένοι από το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας
Ο επιβάτης δικαιούται να μεταφέρει αποσκευές, το βάρος και ο όγκος πρέπει να ορίζεται στην πίσω πλευρά του εισιτηρίου. Εάν ο επιβάτης παραδώσει τις αποσκευές του στο πλοίο για φύλαξη, σε περίπτωση απώλειας ή καταστροφής ευθύνεται ο Πλοίαρχος και το πλήρωμα του πλοίου. Ο επιβάτης δικαιούται αποζημίωσης το ανώτερο στα 736,70 € ανά μονάδα ή δέμα. Για την καταβολή της αποζημίωσης απαραίτητη προϋπόθεση είναι η δήλωση από τον επιβάτη του περιεχομένου και της αξίας των αποσκευών που παραδίδει προς φύλαξη.
Απαγορεύεται η έκδοση εισιτηρίων εντός των επιβατικών πλοίων. Επιτρέπεται η έκδοση συμπληρωματικού εισιτηρίου, με αναφορά στο αρχικό εισιτήριο λόγω αλλαγής θέσης ή ανακριβών στοιχείων στο αρχικό εισιτήριο.
Σε περίπτωση άρνησης έκδοσης εισιτηρίου από τον πράκτορα με την αιτιολογία ότι έχει καλυφθεί ο αριθμός, εάν διαπιστωθεί ότι αυτό δεν ισχύει, πρέπει να το καταγγείλετε στις κατά τόπο αρμόδιες λιμενικές αρχές για την επιβολή διοικητικών προστίμων.
10. Τι ισχύει στις καντίνες των πλοίων
Ø Θα κάνετε σημαντική οικονομία αν προτιμήσετε προϊόντα διατίμησης
Ø Πρέπει να υπάρχουν ανηρτημένοι τιμοκατάλογοι σε εμφανή σημεία στους οποίους θα αναγράφονται με ευκρίνεια όλα τα προς πώληση είδη και οι τιμές τους
Ø Ο καταναλωτής πρέπει να λαμβάνει απόδειξη ταμειακής μηχανής και να ελέγχει τις αναγραφόμενες τιμές με τις τιμές των τιμοκαταλόγων
Ø Προσοχή τα παρακάτω είδη είναι σε διατίμηση. Πρέπει υποχρεωτικά να υπάρχουν στην καντίνα κάθε πλοίου. Ο καταναλωτής να επιμένει να λαμβάνει τα προϊόντα αυτά στις τιμές της διατίμησης:
Εμφιαλωμένο νερό 500ml
έως 0.50 €
Εμφιαλωμένο νερό 750ml
έως 0.70 €
Τοστ με ζαμπόν + τυρί
έως 1.80 €
Τοστ με τυρί
έως 1.60 €
Σάντουιτς με ζαμπόν + τυρί
έως 1.70 €
Σάντουιτς με τυρί
έως 1.50 €
Ελληνικός καφές (μονός)
έως 1.60 €
Καφές φίλτρου γαλλικός (μονός)
έως 1.60 €
Καφές εσπρέσσο (μονός)
έως 1.70 €
Καφές στιγμιαίος(νες καφέ, φραπέ)
έως 1.60 €
Τσάϊ σε ρόφημα
έως 1.60 €
Οι παραπάνω τιμές είναι τελικές. Ισχύουν μόνο γι’ αυτούς που σερβίρονται όρθιοι στο κυλικείο.
Η τιμή του καφέ δεν διαφέρει με την προσθήκη γάλακτος.
Οι επιβάτες– καταναλωτές βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, έχουμε δικαιώματα. Πρέπει λοιπόν να τα γνωρίζουμε και να τα διεκδικούμε. Ας μην αφήνουμε να μας θεωρούν εύκολα θύματα.
Εάν παρόλα αυτά αντιμετωπίσετε πρόβλημα απευθυνθείτε στις Ενώσεις Καταναλωτών, στα κατά τόπους Λιμεναρχεία και στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, τηλ. κέντρο: 210 4191700
Γνωρίζουμε άραγε ότι τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά; Για να μη βρεθούμε προ εκπλήξεων ας δούμε ποια είναι τα Δικαιώματά μας ως επιβάτες σ’ ένα πλοίο.
Καταρχήν να ξεκινήσουμε από την τιμή των εισιτηρίων που κάνει το ταξίδι μας πανάκριβο φέτος . Αν παρόλα αυτά αντέχει το βαλάντιο μας για τα υπέροχα νησιά μας πρέπει να ξέρουμε ότι:
Η τιμή του εισιτηρίου εξαρτάται
Ø Την ημέρα
Ø Την ώρα.
Ø Την θέση
Ø Από τον τόπο προορισμού και.
Ø Από την Εταιρεία..
Ψάξτε λοιπόν να βρείτε πχ -εισιτήριο Τρίτη και ημερήσιο-, θα σας έρθει φτηνότερο.
Υπολογίστε αν σας συμφέρει να μεταφέρεται το αυτοκίνητο σας ή να νοικιάσετε στο νησί που θα πάτε.
Επιπλέον το ταξίδι σας χωρίς αυτοκίνητο σας βοηθάει να βρείτε πιο εύκολα εισιτήριο και να αλλάξετε και προορισμούς
Σε περίπτωση καθυστέρησης αναχώρησης του πλοίου, δικαιούστε πλήρη κάλυψη των εξόδων διατροφής και διαμονής μέχρις ότου αναχωρήσει το πλοίο. Επίσης μπορείτε να ακυρώσετε το εισιτήριο και να πάρετε πίσω το ποσό που είχατε καταβάλει. Αν η ταλαιπωρία σας ήταν υπερβολική (κατά την διάρκεια καθυστέρησης του πλοίου) μπορείτε να διεκδικήσετε και αποζημίωση.
Εάν δεν ταξιδέψετε και ενημερώσετε έγκαιρα, παίρνετε το 50% της αξίας του εισιτηρίου. Υπεύθυνος για την καταβολή του εισιτηρίου είναι ο ναυτικός πράκτορας.
Εάν δεν ταξιδέψετε λόγω δική σας ευθύνης, χάνετε το εισιτήριο.
Οι όροι που αναφέρονται στο εισιτήριο καθώς και στην απόδειξη μεταφοράς οχήματος πρέπει να είναι εγκεκριμένοι από το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας
Ο επιβάτης δικαιούται να μεταφέρει αποσκευές, το βάρος και ο όγκος πρέπει να ορίζεται στην πίσω πλευρά του εισιτηρίου. Εάν ο επιβάτης παραδώσει τις αποσκευές του στο πλοίο για φύλαξη, σε περίπτωση απώλειας ή καταστροφής ευθύνεται ο Πλοίαρχος και το πλήρωμα του πλοίου. Ο επιβάτης δικαιούται αποζημίωσης το ανώτερο στα 736,70 € ανά μονάδα ή δέμα. Για την καταβολή της αποζημίωσης απαραίτητη προϋπόθεση είναι η δήλωση από τον επιβάτη του περιεχομένου και της αξίας των αποσκευών που παραδίδει προς φύλαξη.
Απαγορεύεται η έκδοση εισιτηρίων εντός των επιβατικών πλοίων. Επιτρέπεται η έκδοση συμπληρωματικού εισιτηρίου, με αναφορά στο αρχικό εισιτήριο λόγω αλλαγής θέσης ή ανακριβών στοιχείων στο αρχικό εισιτήριο.
Σε περίπτωση άρνησης έκδοσης εισιτηρίου από τον πράκτορα με την αιτιολογία ότι έχει καλυφθεί ο αριθμός, εάν διαπιστωθεί ότι αυτό δεν ισχύει, πρέπει να το καταγγείλετε στις κατά τόπο αρμόδιες λιμενικές αρχές για την επιβολή διοικητικών προστίμων.
10. Τι ισχύει στις καντίνες των πλοίων
Ø Θα κάνετε σημαντική οικονομία αν προτιμήσετε προϊόντα διατίμησης
Ø Πρέπει να υπάρχουν ανηρτημένοι τιμοκατάλογοι σε εμφανή σημεία στους οποίους θα αναγράφονται με ευκρίνεια όλα τα προς πώληση είδη και οι τιμές τους
Ø Ο καταναλωτής πρέπει να λαμβάνει απόδειξη ταμειακής μηχανής και να ελέγχει τις αναγραφόμενες τιμές με τις τιμές των τιμοκαταλόγων
Ø Προσοχή τα παρακάτω είδη είναι σε διατίμηση. Πρέπει υποχρεωτικά να υπάρχουν στην καντίνα κάθε πλοίου. Ο καταναλωτής να επιμένει να λαμβάνει τα προϊόντα αυτά στις τιμές της διατίμησης:
Εμφιαλωμένο νερό 500ml
έως 0.50 €
Εμφιαλωμένο νερό 750ml
έως 0.70 €
Τοστ με ζαμπόν + τυρί
έως 1.80 €
Τοστ με τυρί
έως 1.60 €
Σάντουιτς με ζαμπόν + τυρί
έως 1.70 €
Σάντουιτς με τυρί
έως 1.50 €
Ελληνικός καφές (μονός)
έως 1.60 €
Καφές φίλτρου γαλλικός (μονός)
έως 1.60 €
Καφές εσπρέσσο (μονός)
έως 1.70 €
Καφές στιγμιαίος(νες καφέ, φραπέ)
έως 1.60 €
Τσάϊ σε ρόφημα
έως 1.60 €
Οι παραπάνω τιμές είναι τελικές. Ισχύουν μόνο γι’ αυτούς που σερβίρονται όρθιοι στο κυλικείο.
Η τιμή του καφέ δεν διαφέρει με την προσθήκη γάλακτος.
Οι επιβάτες– καταναλωτές βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, έχουμε δικαιώματα. Πρέπει λοιπόν να τα γνωρίζουμε και να τα διεκδικούμε. Ας μην αφήνουμε να μας θεωρούν εύκολα θύματα.
Εάν παρόλα αυτά αντιμετωπίσετε πρόβλημα απευθυνθείτε στις Ενώσεις Καταναλωτών, στα κατά τόπους Λιμεναρχεία και στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, τηλ. κέντρο: 210 4191700
ΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΩΣ ΟΜΑΔΑ ΠΙΕΣΗΣ
Η κοινωνία δεν είναι ένα απλό άθροισμα ατόμων. Είναι ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο διαμορφώνεται η εμπειρία και η συμπεριφορά των ατόμων. Είναι ένα σαφές και καθορισμένο πλέγμα συσχετισμών, θεσμών και ομάδων. Μέσα σ΄αυτό το πλέγμα οι άνθρωποι που αποτελούν την κοινότητα βιώνουν και προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματα που εμφανίζονται μέσα στις συλλογικές συνθήκες.
Τι σχέση έχουν οι καταναλωτές με όλα αυτά; Μα είναι μια ομάδα ανθρώπων που όπως είπε και ο Τζων Κέννεντυ είναι η μεγαλύτερη, η οποία υπάρχει και λειτουργεί μέσα σ΄αυτό το κοινωνικό πλαίσιο.
Οι καταναλωτές πρέπει να αποκτήσουν συνείδηση της ταυτότητας τους ως ιδιαίτερης κοινωνικής ομάδας, η οποία διαμορφώνεται ανεξάρτητα από ορισμένες ιδιαιτερότητες, όπως η επαγγελματική ενασχόληση των ατόμων.
Γιατί πρέπει να αποκτήσουν οι καταναλωτές αυτή τη συνείδηση; Για να μπορούν να ασκήσουν τον κοινωνικό ρόλο που τους αντιστοιχεί.
Όπως μαθαίναμε πριν από αρκετά χρόνια στο πανεπιστήμιο ως εκκολαπτόμενοι πολιτικοί επιστήμονες η κάθε κοινωνική ομάδα μπορεί να ασκήσει κοινωνικό και πολιτικό ρόλο. Μόνο που τότε ούτε καν περνούσε από το μυαλό φοιτητών αλλά κυρίως των πανεπιστημιακών δασκάλων ότι και οι καταναλωτές αποτελούσαν μια τέτοια ομάδα. Μελετούσαμε τη συμπεριφορά των τυφλών ή των ιερόδουλων αλλά όχι των καταναλωτών.
Σήμερα όμως είναι αναγκαίο να δούμε τη λειτουργία και αυτής της κοινωνικής ομάδας ως ομάδα που μπορεί να ασκεί πίεση και να διαμορφώσει πολιτικές και νομοθεσία. Ήδη σε όλο τον κόσμο αρχίζει η ομάδα των καταναλωτών να παίζει αυτό το ρόλο παρουσιάζοντας ορισμένες ιδιαιτερότητες από κοινωνία σε κοινωνία διατηρώντας όμως κοινά βασικά χαρακτηριστικά.
Οι καταναλωτές ως ομάδα πίεσης μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο σε τοπικό, εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο. Σε τοπικό επίπεδο λειτουργούν συλλογικά μέσα από τις ενώσεις καταναλωτών. Σε εθνικό επίπεδο δημιουργώντας ομοσπονδίες. Σε παγκόσμιο επίπεδο οι συνεργασίες μεταξύ των καταναλωτικών ενώσεων έχουν διαμορφώσει μια πραγματικότητα με κοινά χαρακτηριστικά για την ύπαρξη βασικών αρχών στην προστασία των καταναλωτών και απαιτήσεων για την ποιότητα των προσφερομένων προϊόντων και υπηρεσιών.
Οι καταναλωτές μέσα από τις ενώσεις τους έχουν πετύχει να συμμετέχουν σε όργανα λήψης αποφάσεων για τα θέματα που τους αφορούν, να συνδιαμορφώνουν το νομοθετικό πλαίσιο που αφορά στην προστασία τους και να παράγουν νομολογία.
Παρά τις μέχρι τώρα επιτυχίες τους ο δρόμος είναι μακρύς για την υιοθέτηση από τις πολιτικές ηγεσίες, σε κάθε επίπεδο, των αρχών και των δικαιωμάτων που διεκδικούν οι καταναλωτές. Επίσης, αν και έχουν γίνει σημαντικά βήματα η καταναλωτική συνείδηση δεν έχει αποκτηθεί από μεγάλη μερίδα καταναλωτών.
Αν και υπάρχει η άποψη ότι τελευταία πολλοί ενδιαφέρονται για τα «Δίκαια» των καταναλωτών η αποτελεσματικότητα στη λήψη των αποφάσεων είναι μακράν του επιθυμητού. Γι΄αυτό λοιπόν πρέπει οι καταναλωτές να μην επαναπαύονται και να διεκδικούν το ρόλο τους στην κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα.
Τι σχέση έχουν οι καταναλωτές με όλα αυτά; Μα είναι μια ομάδα ανθρώπων που όπως είπε και ο Τζων Κέννεντυ είναι η μεγαλύτερη, η οποία υπάρχει και λειτουργεί μέσα σ΄αυτό το κοινωνικό πλαίσιο.
Οι καταναλωτές πρέπει να αποκτήσουν συνείδηση της ταυτότητας τους ως ιδιαίτερης κοινωνικής ομάδας, η οποία διαμορφώνεται ανεξάρτητα από ορισμένες ιδιαιτερότητες, όπως η επαγγελματική ενασχόληση των ατόμων.
Γιατί πρέπει να αποκτήσουν οι καταναλωτές αυτή τη συνείδηση; Για να μπορούν να ασκήσουν τον κοινωνικό ρόλο που τους αντιστοιχεί.
Όπως μαθαίναμε πριν από αρκετά χρόνια στο πανεπιστήμιο ως εκκολαπτόμενοι πολιτικοί επιστήμονες η κάθε κοινωνική ομάδα μπορεί να ασκήσει κοινωνικό και πολιτικό ρόλο. Μόνο που τότε ούτε καν περνούσε από το μυαλό φοιτητών αλλά κυρίως των πανεπιστημιακών δασκάλων ότι και οι καταναλωτές αποτελούσαν μια τέτοια ομάδα. Μελετούσαμε τη συμπεριφορά των τυφλών ή των ιερόδουλων αλλά όχι των καταναλωτών.
Σήμερα όμως είναι αναγκαίο να δούμε τη λειτουργία και αυτής της κοινωνικής ομάδας ως ομάδα που μπορεί να ασκεί πίεση και να διαμορφώσει πολιτικές και νομοθεσία. Ήδη σε όλο τον κόσμο αρχίζει η ομάδα των καταναλωτών να παίζει αυτό το ρόλο παρουσιάζοντας ορισμένες ιδιαιτερότητες από κοινωνία σε κοινωνία διατηρώντας όμως κοινά βασικά χαρακτηριστικά.
Οι καταναλωτές ως ομάδα πίεσης μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο σε τοπικό, εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο. Σε τοπικό επίπεδο λειτουργούν συλλογικά μέσα από τις ενώσεις καταναλωτών. Σε εθνικό επίπεδο δημιουργώντας ομοσπονδίες. Σε παγκόσμιο επίπεδο οι συνεργασίες μεταξύ των καταναλωτικών ενώσεων έχουν διαμορφώσει μια πραγματικότητα με κοινά χαρακτηριστικά για την ύπαρξη βασικών αρχών στην προστασία των καταναλωτών και απαιτήσεων για την ποιότητα των προσφερομένων προϊόντων και υπηρεσιών.
Οι καταναλωτές μέσα από τις ενώσεις τους έχουν πετύχει να συμμετέχουν σε όργανα λήψης αποφάσεων για τα θέματα που τους αφορούν, να συνδιαμορφώνουν το νομοθετικό πλαίσιο που αφορά στην προστασία τους και να παράγουν νομολογία.
Παρά τις μέχρι τώρα επιτυχίες τους ο δρόμος είναι μακρύς για την υιοθέτηση από τις πολιτικές ηγεσίες, σε κάθε επίπεδο, των αρχών και των δικαιωμάτων που διεκδικούν οι καταναλωτές. Επίσης, αν και έχουν γίνει σημαντικά βήματα η καταναλωτική συνείδηση δεν έχει αποκτηθεί από μεγάλη μερίδα καταναλωτών.
Αν και υπάρχει η άποψη ότι τελευταία πολλοί ενδιαφέρονται για τα «Δίκαια» των καταναλωτών η αποτελεσματικότητα στη λήψη των αποφάσεων είναι μακράν του επιθυμητού. Γι΄αυτό λοιπόν πρέπει οι καταναλωτές να μην επαναπαύονται και να διεκδικούν το ρόλο τους στην κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα.
ΑΝΤΗΛΙΑΚΑ
Το καλοκαίρι έφτασε, τα μπάνια στη θάλασσα έχουν αρχίσει και η έκθεση μας στον ήλιο αυξήθηκε. Η χρήση των αντηλιακών είναι απαραίτητη.
Πόσο όμως προβληματιζόμαστε πριν αγοράσουμε αντηλιακά; Με ποια κριτήρια τα αγοράζουμε; Γνωρίζουμε ότι ισχύει νέα νομοθεσία για την ετικέτα τους ώστε ο καταναλωτής να μην παραπλανάται; Ας δούμε λοιπόν τι ισχύει.
Οι νέες ετικέτες – καθώς και το νέο λογότυπο ή σφραγίδα UV-A στις συσκευασίες και η απαγόρευση των παραπλανητικών όρων «sunblocker» ή «ολική προστασία» - αποτελούν την απάντηση στην σύσταση της Επιτροπής για τα αντηλιακά προϊόντα που εκδόθηκε το Σεπτέμβριο του 2006. Εκτός από την ερμηνεία του νέου συστήματος επισήμανσης των αντηλιακών προϊόντων, η Επιτροπή επιδιώκει, μέσω μιας εκστρατείας ενημέρωσης σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, να ευαισθητοποιήσει το κοινό σχετικά με τους διάφορους λόγους για τους οποίους τα αντηλιακά προϊόντα πρέπει να αποτελούν ένα μόνο από μια σειρά μέτρων τα οποία είναι απαραίτητα για την προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου.
Η καλύτερη επισήμανση
Σύμφωνα με την σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής:
Ισχυρισμοί όπως «sunblock» ή «100% προστασία» δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται πλέον. Παρά τους συχνούς ισχυρισμούς, όπως π.χ. «sunblocker» και «ολική προστασία», κανένα αντηλιακό προϊόν δεν μπορεί να παράσχει πλήρη προστασία από την ακτινοβολία UV.
Οι τυποποιημένοι φραστικοί περιγραφείς («χαμηλή» - «μεσαία» - «υψηλή» και «πολύ υψηλή» προστασία) πρέπει να χρησιμοποιούνται παράλληλα με τους δείκτες ηλιακής προστασίας (SPF - sun protection factor) ώστε να βοηθούν στην επιλογή του κατάλληλου αντηλιακού προϊόντος.
Καλύτερη επισήμανση για την προστασία από την ακτινοβολία UV-A: αν και η ακτινοβολία UV-B είναι υπεύθυνη για τα «ηλιακά εγκαύματα», η ακτινοβολία UV-Α προκαλεί πρόωρη γήρανση του δέρματος και επηρεάζει το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα. Και τα δύο είδη ακτινοβολίας είναι σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση καρκίνου του δέρματος. Ο επονομαζόμενος «δείκτης ηλιακής προστασίας (SPF)» αναφέρεται μόνο σε ισοδύναμα επίπεδα ηλιακού εγκαύματος (ακτινοβολία UV-B) και όχι σε παρόμοιες επιπτώσεις από την ακτινοβολία UV-A. Τα αντηλιακά προϊόντα που προστατεύουν μόνον από την ακτινοβολία UV-B είναι δυνατό να παρέχουν ψευδή αίσθηση ασφάλειας, διότι δεν προστατεύουν το δέρμα από την επικίνδυνη ακτινοβολία UV-Α. Ο βιομηχανικός κλάδος αρχίζει πλέον να περιλαμβάνει στις ετικέτες των προϊόντων του μια τυποποιημένη σφραγίδα UV-A, δηλώνοντας ένα –εκφραζόμενο σε ποσότητα- ελάχιστο όριο προστασίας από την ακτινοβολία UV-A, το οποίο αυξάνεται παράλληλα με την αύξηση του δείκτη ηλιακής προστασίας και βασίζεται σε τυποποιημένη μέθοδο δοκιμής.
Τι πρέπει να γνωρίζουν οι καταναλωτές;
Οι καταναλωτές πρέπει να προσέχουν τις επισημάνσεις που υπάρχουν στην ετικέτα αυτών των προϊόντων . Ταυτόχρονα, συνιστάται στους καταναλωτές να χρησιμοποιούν τα αντηλιακά προϊόντα ως ένα μόνο από τα πολλά μέτρα προστασίας από τον ήλιο. Άλλα μέτρα είναι:
αποφεύγετε την υπερβολική έκθεση στον ήλιο τις ώρες έντονης ακτινοβολίας, δηλ. συνήθως μεταξύ 11 π.μ. και 3 μ.μ.
εάν δεν είναι δυνατόν να αποφύγετε τον ήλιο, να είστε καλυμμένοι· το καπέλο και τα γυαλιά ηλίου που προσφέρουν πρόσθετη προστασία·
αποφεύγετε την άμεση έκθεση στον ήλιο βρεφών και μικρών παιδιών·
χρησιμοποιείτε αντηλιακά προϊόντα που προστατεύουν τόσο από την ακτινοβολία UV-B όσο και από την ακτινοβολία UV-A·
χρησιμοποιείτε τα αντηλιακά προϊόντα σε επαρκή ποσότητα. Η σωστή επάλειψη του προϊόντος είναι εξίσου σημαντική με την επιλογή του ίδιου του προϊόντος. Για να επιτύχετε την προστασία που προσφέρει ο «δείκτης ηλιακής προστασίας», πρέπει να χρησιμοποιήσετε ποσότητα 2mg/cm². Η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί σε 36 γρ. (6 γεμάτα κουταλάκια) αντηλιακής κρέμας για ένα ενήλικο άτομο.
Σήμερα, οι καταναλωτές συνήθως χρησιμοποιούν τη μισή περίπου από την ποσότητα αυτή. Πρέπει να επαλείψετε ξανά την ίδια ποσότητα μετά το κολύμπι ή το σκούπισμα με την πετσέτα για να διατηρήσετε την ίδια προστασία. Δείτε τα εικονογράμματα που θα χρησιμοποιηθούν για την καλύτερη προστασία από την έκθεση στον ήλιο στο συνοδευτικό σημείωμα. Δικτυακός τόπος της Επιτροπής για τους καταναλωτές
Στοιχεία σχετικά με τη βιομηχανία αντηλιακών προϊόντων: Η ΕΕ αποτελεί μια σημαντική αναπτυσσόμενη αγορά αντηλιακών προϊόντων. Το 2005, η εκτιμώμενη λιανική αξία (τιμή πωλήσεων λιανικής) αντηλιακών προϊόντων στην Ευρώπη ξεπερνούσε τα 1,3 δισ. ευρώ. Το 2006 σημειώθηκε μικρή αύξηση των πωλήσεων στην ΕΕ. Στην αγορά αντηλιακών της ΕΕ κυριαρχούν οι ευρωπαϊκές εταιρείες: μεταξύ των δέκα πρώτων προμηθευτών στην ΕΕ, υπάρχουν τρεις μόνο μη ευρωπαϊκές εταιρείες, το μερίδιο της αγοράς των οποίων ανέρχεται στο 10% περίπου.
Αναγραφόμενη κατηγορία
Αναγραφόμενος δείκτης ηλιακής προστασίας
Συνιστώμενη ελάχιστη προστασία από την ακτινοβολία UV-A
«Χαμηλή προστασία»
«6»
«10»
«Μεσαία προστασία»
«15»
«20»
«25»
«Υψηλή προστασία»
«30»
«50»
«Πολύ υψηλή προστασία»
«50+»
Πόσο όμως προβληματιζόμαστε πριν αγοράσουμε αντηλιακά; Με ποια κριτήρια τα αγοράζουμε; Γνωρίζουμε ότι ισχύει νέα νομοθεσία για την ετικέτα τους ώστε ο καταναλωτής να μην παραπλανάται; Ας δούμε λοιπόν τι ισχύει.
Οι νέες ετικέτες – καθώς και το νέο λογότυπο ή σφραγίδα UV-A στις συσκευασίες και η απαγόρευση των παραπλανητικών όρων «sunblocker» ή «ολική προστασία» - αποτελούν την απάντηση στην σύσταση της Επιτροπής για τα αντηλιακά προϊόντα που εκδόθηκε το Σεπτέμβριο του 2006. Εκτός από την ερμηνεία του νέου συστήματος επισήμανσης των αντηλιακών προϊόντων, η Επιτροπή επιδιώκει, μέσω μιας εκστρατείας ενημέρωσης σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, να ευαισθητοποιήσει το κοινό σχετικά με τους διάφορους λόγους για τους οποίους τα αντηλιακά προϊόντα πρέπει να αποτελούν ένα μόνο από μια σειρά μέτρων τα οποία είναι απαραίτητα για την προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου.
Η καλύτερη επισήμανση
Σύμφωνα με την σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής:
Ισχυρισμοί όπως «sunblock» ή «100% προστασία» δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται πλέον. Παρά τους συχνούς ισχυρισμούς, όπως π.χ. «sunblocker» και «ολική προστασία», κανένα αντηλιακό προϊόν δεν μπορεί να παράσχει πλήρη προστασία από την ακτινοβολία UV.
Οι τυποποιημένοι φραστικοί περιγραφείς («χαμηλή» - «μεσαία» - «υψηλή» και «πολύ υψηλή» προστασία) πρέπει να χρησιμοποιούνται παράλληλα με τους δείκτες ηλιακής προστασίας (SPF - sun protection factor) ώστε να βοηθούν στην επιλογή του κατάλληλου αντηλιακού προϊόντος.
Καλύτερη επισήμανση για την προστασία από την ακτινοβολία UV-A: αν και η ακτινοβολία UV-B είναι υπεύθυνη για τα «ηλιακά εγκαύματα», η ακτινοβολία UV-Α προκαλεί πρόωρη γήρανση του δέρματος και επηρεάζει το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα. Και τα δύο είδη ακτινοβολίας είναι σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση καρκίνου του δέρματος. Ο επονομαζόμενος «δείκτης ηλιακής προστασίας (SPF)» αναφέρεται μόνο σε ισοδύναμα επίπεδα ηλιακού εγκαύματος (ακτινοβολία UV-B) και όχι σε παρόμοιες επιπτώσεις από την ακτινοβολία UV-A. Τα αντηλιακά προϊόντα που προστατεύουν μόνον από την ακτινοβολία UV-B είναι δυνατό να παρέχουν ψευδή αίσθηση ασφάλειας, διότι δεν προστατεύουν το δέρμα από την επικίνδυνη ακτινοβολία UV-Α. Ο βιομηχανικός κλάδος αρχίζει πλέον να περιλαμβάνει στις ετικέτες των προϊόντων του μια τυποποιημένη σφραγίδα UV-A, δηλώνοντας ένα –εκφραζόμενο σε ποσότητα- ελάχιστο όριο προστασίας από την ακτινοβολία UV-A, το οποίο αυξάνεται παράλληλα με την αύξηση του δείκτη ηλιακής προστασίας και βασίζεται σε τυποποιημένη μέθοδο δοκιμής.
Τι πρέπει να γνωρίζουν οι καταναλωτές;
Οι καταναλωτές πρέπει να προσέχουν τις επισημάνσεις που υπάρχουν στην ετικέτα αυτών των προϊόντων . Ταυτόχρονα, συνιστάται στους καταναλωτές να χρησιμοποιούν τα αντηλιακά προϊόντα ως ένα μόνο από τα πολλά μέτρα προστασίας από τον ήλιο. Άλλα μέτρα είναι:
αποφεύγετε την υπερβολική έκθεση στον ήλιο τις ώρες έντονης ακτινοβολίας, δηλ. συνήθως μεταξύ 11 π.μ. και 3 μ.μ.
εάν δεν είναι δυνατόν να αποφύγετε τον ήλιο, να είστε καλυμμένοι· το καπέλο και τα γυαλιά ηλίου που προσφέρουν πρόσθετη προστασία·
αποφεύγετε την άμεση έκθεση στον ήλιο βρεφών και μικρών παιδιών·
χρησιμοποιείτε αντηλιακά προϊόντα που προστατεύουν τόσο από την ακτινοβολία UV-B όσο και από την ακτινοβολία UV-A·
χρησιμοποιείτε τα αντηλιακά προϊόντα σε επαρκή ποσότητα. Η σωστή επάλειψη του προϊόντος είναι εξίσου σημαντική με την επιλογή του ίδιου του προϊόντος. Για να επιτύχετε την προστασία που προσφέρει ο «δείκτης ηλιακής προστασίας», πρέπει να χρησιμοποιήσετε ποσότητα 2mg/cm². Η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί σε 36 γρ. (6 γεμάτα κουταλάκια) αντηλιακής κρέμας για ένα ενήλικο άτομο.
Σήμερα, οι καταναλωτές συνήθως χρησιμοποιούν τη μισή περίπου από την ποσότητα αυτή. Πρέπει να επαλείψετε ξανά την ίδια ποσότητα μετά το κολύμπι ή το σκούπισμα με την πετσέτα για να διατηρήσετε την ίδια προστασία. Δείτε τα εικονογράμματα που θα χρησιμοποιηθούν για την καλύτερη προστασία από την έκθεση στον ήλιο στο συνοδευτικό σημείωμα. Δικτυακός τόπος της Επιτροπής για τους καταναλωτές
Στοιχεία σχετικά με τη βιομηχανία αντηλιακών προϊόντων: Η ΕΕ αποτελεί μια σημαντική αναπτυσσόμενη αγορά αντηλιακών προϊόντων. Το 2005, η εκτιμώμενη λιανική αξία (τιμή πωλήσεων λιανικής) αντηλιακών προϊόντων στην Ευρώπη ξεπερνούσε τα 1,3 δισ. ευρώ. Το 2006 σημειώθηκε μικρή αύξηση των πωλήσεων στην ΕΕ. Στην αγορά αντηλιακών της ΕΕ κυριαρχούν οι ευρωπαϊκές εταιρείες: μεταξύ των δέκα πρώτων προμηθευτών στην ΕΕ, υπάρχουν τρεις μόνο μη ευρωπαϊκές εταιρείες, το μερίδιο της αγοράς των οποίων ανέρχεται στο 10% περίπου.
Αναγραφόμενη κατηγορία
Αναγραφόμενος δείκτης ηλιακής προστασίας
Συνιστώμενη ελάχιστη προστασία από την ακτινοβολία UV-A
«Χαμηλή προστασία»
«6»
«10»
«Μεσαία προστασία»
«15»
«20»
«25»
«Υψηλή προστασία»
«30»
«50»
«Πολύ υψηλή προστασία»
«50+»
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)